وقتی سردی زمستانی چشم انداز را در سکوت تک رنگ پوشانده است، میل به زیتون تازه یا گوجه فرنگی که در آفتاب رسیده است همچنان ادامه می یابد.تکنولوژی هیدروپونیک آپارتمان های شهری و حتی زمستان های یخ زده مینه سوتا را به میکرو فارم های تولیدی تبدیل می کنداین کشت بدون خاک بیشتر از یک روش کشاورزی است این یک سمفونی دقیق از نور، آب و مواد مغذی است.پرورش آبي به عنوان راه حل نهایی برای خانواده هاي مدرن در جستجوی ارتباطات طبيعي و استقلال غذايي ظاهر می شود.
برای مبتدیان، فرهنگ آب عمیق (DWC) به عنوان استاندارد طلاست، یک نقطه ورود قابل دسترسی و مقرون به صرفه ترین راه حل کشاورزی خانگی است.
DWC بر اساس اصول تعلیق کار می کند. گیاهان در گلدان های شبکه ای لنگر می زنند در حالی که ریشه ها مستقیماً در محلول های مواد مغذی اکسیژن دار غرق می شوند. حذف واسطه های خاک اجازه جذب مستقیم مواد مغذی را می دهد.اجازه دادن به گیاهان برای اختصاص تمام انرژی به تولید برگ و میوه.
کشت هیدروپیک موفق چهار عنصر را هماهنگ می کند: نور، آب، اکسیژن و مواد مغذی.
خاک را با این گزینه ها جایگزین کنید:
تنفس ریشه سلامت گیاهان را تعیین می کند. DWC منفعل به شکاف های هوا متکی است، در حالی که سیستم های بزرگتر از سنگ های هوا بهره مند می شوند. کشاورزان پیشرفته سیستم های گردش مجدد را برای اکسیژن حداکثر اجرا می کنند.
نور مصنوعی خورشیدی باعث رشد در محیط داخلی می شود:
پرورش آبي مستلزم هماهنگي با ريتم بيولوژيکي دقيق است.
قبل از اینکه به گوجه فرنگی یا توت فرنگی بپردازید، با سبزیجات مقاوم در برابر سرما شروع کنید.
تا برگ های واقعی ظاهر شوند در فلک های شروع جوانه بزنید. ریشه های سالم میزان رشد بعدی را تعیین می کنند.
برای جذب مطلوب pH 5.5 تا 6.5 را حفظ کنید. مواد مغذی را هر 7 تا 10 روز برای سبزیجات برگ دار و بیشتر برای گیاهان میوه دار جایگزین کنید تا از تجمع نمک جلوگیری شود.
محیط های هیدروپونیک نیاز به بهداشت دقیق دارند:
در عملیات های بزرگ، این موارد مورد استفاده قرار می گیرند:
کشت آبی فراتر از تولید مواد غذایی است، این یک گفتگوی با طبیعت است. دیدن دانه ها در محلول های مغذی جوانه می زند یا برداشت محصولات تازه در طول طوفان های برفی باعث رضایت عمیق می شود.چه در اقلیم قطب شمال و چه در جنگل های شهری، میکرو زراعت افراد را قادر می سازد تا در تمام طول سال زندگی کنند.