بسیاری تصور می کنند فولاد گالوانیزه کاملا ضد زنگ است، اما واقعیت برعکس را ثابت می کند. در حالی که پوشش روی مقاومت بسیار عالی در برابر خوردگی را فراهم می کند، شکست ناپذیر نیست.درک محدودیت های آن و استفاده صحیح از آن می تواند تفاوت بین محافظت طولانی مدت و شکست زودرس را نشان دهد.
برخلاف باور عموم، فولاد گالوانیزه از زنگ مصون نیست پوشش روی به عنوان یک مانع قوی عمل می کند، اما عوامل محیطی، قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی،و آسیب فیزیکی می تواند از حفاظت آن را به خطر بیندازد.حتی فولاد گالوانیزه ی با کیفیت بالا هم اگر به درستی استفاده نشود زود از کار می رود.
محیط های ساحلی چالش های قابل توجهی را برای فولاد گالوانیزه ایجاد می کند. ذرات نمک هوا باعث کاهش لایه روی می شود و در نهایت فولاد زیربنایی را در معرض خوردگی قرار می دهد.تحقیقات نشان می دهد که نرخ خوردگی در سازه های ساحلی بسیار بیشتر از سازه های داخلی است.، که نیاز به اقدامات حفاظتی اضافی دارد.
باران اسیدی، انتشار گازهای صنعتی و غلظت دی اکسید گوگرد بالا به طور چشمگیری طول عمر فولاد گالوانیزه را کوتاه می کند.پوشش های حفاظتی مکمل مانند پوشش های اپوکسی یا پودری برای عملکرد طولانی مدت ضروری می شوند.
خراش ها، خشکی ها و دستکاری نادرست می تواند لایه روی را شکسته و نقاط ورود زنگ را ایجاد کند.تماس مستقیم با فلزات متفاوت مانند مس یا فولاد کربن باعث خوردگی گالوانیکی می شود، تشدید تشکیل زنگ محلی.
فرآیند گالوانیزاسیون گرم یک پوشش روی ایجاد می کند که فولاد را از طریق سه مکانیسم مکمل محافظت می کند:
مطالعات نشان می دهد که فولاد گالوانیزه در محیط های صنعتی عملکرد برتر دارد و اغلب در شرایط عادی چندین دهه از خوردگی محافظت می کند.
در حالی که فولاد گالوانیزه در بسیاری از کاربردهای مختلف برجسته است، محیط های خاصی نیاز به راه حل های جایگزین دارند:
برای این شرایط شدید، مواد تخصصی مانند فولاد ضد زنگ درجه دریایی یا آلیاژ های مقاوم در برابر گرما موثرتر هستند.